Vakantiehuizen Frankrijk huren

We schrijven een stukje over de kust van Bretagne, het landschap van deze streek en de godsdienst. Zodra het vakantiegeld in mei binnen is, is het weer tijd om na te denken over de vakantie. Op www.primavakantie.nl/frankrijk.htm staan leuke tips om vakantiehuizen Frankrijk te huren.

Crozon

crozon

De westelijke kust van Bretagne aan de Atlantische Oceaan is op veel plaatsen kaal. Het land wordt voortdurend belaagd door weer en wind. De bewoners zijn zo verstandig geweest de westmuren van hun huizen zonder ramen te laten. We zijn in het departement Finistère. Deze naam is afgeleid van het Latijnse ‘finis terrae’ ofwel ‘het einde van de wereld’. Finistère ligt inderdaad in het uiterste westen van het door de zee omspoelde Bretagne. Nergens in Frankrijk merkt men zo duidelijk dat het om een afgelegen gebied gaat. In de stille dorpjes en de heide- en duinlandschappen waant men zich in een andere wereld. De granietgrijze kerken en huizen zien eruit alsof ze altijd oud geweest zijn. De tijd lijkt hier werkelijk te hebben stilgestaan, en er zijn veel vakantiehuizen te vinden in deze streek. De vissers en boeren in het gebied leven volgens oeroude gewoonten en het komt nog wel een voor dat bejaarde mensen niet kunnen onderscheiden of ze met een Fransman of een buitenlander te doen hebben.

Bretagne heeft in de loop van de eeuwen een harde strijd moeten voeren om zijn zelfstandigheid te veroveren. Anne van Bretagne, 1477-1514, die door de Bretons als een heilige wordt vereerd, wist de autonomie van Bretagne te bewaren door haar huwelijk met twee Franse koningen. In 1532 werd Bretagne door het huwelijk van Annes dochter Claude met koning Frans I definief een deel van Frankrijk. De Bretons zijn echter tot vandaag de dag zichzelf gebleven. Ze lieten en laten zich niet door Parijs de wet voorschrijven. De Franse president De Gaulle heeft hierover eens gezegd dat een land waar tweehonderd kaassoorten gemaakt worden, niet te regeren valt.

De godsdienst

De Bretons zijn religieus. Dat heeft ongetwijfeld iets te maken met het landschap. De religie van de bevolking van Bretagne is terug te voeren op het heidens geloof in mysteries. Op het verlaten rotseiland Île de Sein bij de Pointe du Raz werd nog in de zeventiende eeuw de maan aanbeden. Ook na hun bekering tot het christendom bleven de Bretons de godsdienst op hun eigen manier beleven. Bretagne kent een groot aantal heiligen; naar wordt beweerd zijn het er maar liefst honderden. Elk van die heiligen heeft zijn eigen taak. De ene doet iets tegen kiespijn, de andere zorgt ervoor dat men van zijn koorts verlost wordt en een derde beschermt de Bretons tegen hondsdolheid. Als uiting van de godsdienstige gevoelens van de Bretons ontstonden in de zestiende en zeventiende eeuw de enclos paroissiaux. In die tijd bouwde men dat het een lieve lust was. Elke gemeente wilde de mooiste kerk en de hoogste toren hebben. Toen Lodewijk XIV, de Zonnekoning, een opstand van de Bretons tegen de hoge belastingen had neergeslagen, kon hij hen nauwelijks zwaarder straffen dan door een aantal kerktorens te laten inkorten. Ter verering van de heiligen worden nu nog grote feesten en processies georganiseerd. Aan deze pardons wordt door talrijke bedevaartgangers deelgenomen. Ze vormen een schilderachtig geheel.